नफर्कंदै सुन लिन गएका मदनहरू
बतासिँदै छन् अरे मुनाका यौवनहरू।
घरको दुःख साहुको ऋण सम्झेर गए ती
चिन्नै गाह्रो छ अचेल मान्छे र मेसिन
हराउँदैछ आपसमा खास आफ्नोपनहरू।
कोही हाँसुन् वा रोउन् लाग्छ सबै कृत्रिम
नाप्दा’नि छैन किन मान्छेमा मनहरू ?
प्रतिक्रिया दिनुहोस !
४
