सत्ता

ओ, रामकली !        
आऊ बात मारी बसौं 
हराएका सपनाहरू खोजौं।

    सैतानहरू किन टोकस्छन् हामीलाई ? 
    हाम्रो मन भाँच्चिने गरी
    हामीले उज्यालो खोज्यौं
    अँध्यारो चिर्ने गरी 
    मान्छे दास होइन 
    मान्छेलाई दास बनाउने
    प्रपञ्चमा सामेल छौं फेरि किन ?
मृत्यु–जन्म सँगै जन्मिएको छ 
तिमी अजम्बरी छैनौं 
तिम्रो सुरक्षा घेरा तोड्छौं हामी 
तिमीलाई मृत्युको पाठ सिकाउनु छ 
जीवनसँग ठट्टा नगर 
हामीलाई जीवन औधी प्यारो लाग्छ।
    हामीलाई नजिस्क्याऊ 
    हाम्रो धैर्य टुट्न सक्छ 
    हामी मृत्यु खेलाउँदै हिँड्ने मान्छे 
    हाम्रो हातमा देखेनौ मसाल ? 
    तिमीलाई खरानी बनाएपछि मात्रै 
    बल्ल हाम्रा सपनाको खोजी हुन्छ। 
हामीले सपनाहरू गुमाएर 
विरक्तिएको नठान तिमी 
तिम्रा पनि त सपना होलान् 
तिम्रा सपना खोस्छौं हामी 
यतिञ्जेल राज गर्‍यौ हामी माथि 
हामीलाई रैती ठानी 
जब पल्टाइन्छ सत्ता 
तिमी माथि राज गर्छौं हामी।