जबज : जब जब देशले माग्छ
कम्युनिस्टहरू आमरूपमा प्रजातान्त्रिक, लोकतान्त्रिक हुन्छन् भन्ने कुरा पुँजीवादी शासन व्यवस्थाका हिमायतीहरूले कहिल्यै स्वीकार गरेनन् र सधैं डिक्टेरसिपको आरोप खप्न बाध्य भयो।
संयोगभित्र दृष्टिप्रक्षेपण
संयात्राको संयोग (२०८१) रमेशमोहन अधिकारीद्वारा लिखित नियात्राहरूको संग्रह हो । यिनमा घुमक्कड स्…
रित्तिँदा गाउँ, भरिला सपना
१० वर्षसम्म संसद्मा खोटाङको आवाज बोल्दा होस् वा अन्य जिम्मेवारीमा रहँदा, मनमा सधैं खोटाङकै समस्या र सम्भावना घुमिरह्यो। सबै चिन्ताको केन्द्र थियो, बसाइँसराइ।
कोरियाको रातो कार्पेट
मार्चको महिना। दक्षिण कोरियाको इन्छन सहरमा हिउँ झर्न लगभग रोकिइसकेको थियो तर चिसो सकिएको थिएन…
मथेका मुक्तक
छोटो र छरितो विधा मानिएको मुक्तक लेखनले निकै छरितो गति लिएको छ । पछिल्लो समय मुक्तक लेख्नेहरू…
समयले चुमेर गएपछि. . .
समयले चुमेर गएपछि
खुसीको ओठ
आँसुले केही गर्दैन
ईष्र्याले केही गर्दैन
गुनासोले केही गर्दैन
…
हनोईको हकडक !
तहसनहस भएको भियतनामले तीव्र गतिमा प्रगति गरेको देख्दा भियतनामी जनताको अथक मेहनत र परिश्रम झल्किन्थ्यो। स्थिरता, इमान्दारिता र मेहनतले मात्र समृद्घि हासिल गर्छ भन्ने भियतनामले प्रमाणित गरिदिएको छ।
साहसिक यात्राका डोबहरू
विश्वमा कैयौं मान्छे भ्रमण गर्छन्। कोही आफैंमात्र घुम्छन् त कोही आफूसँग अरूलाई पनि संसार घुमाउँछन्…
सूत्रात्मक सूक्ष्मकथा
साहित्यका विविध विधामा कलम चलाउँदै आएका इन्द्रकुमार श्रेष्ठ ‘सरित’ मूलतः आख्यानकार …
कथा बोलेको क्यामेरा
शम्भु मोक्तानको कथाभित्र संघर्ष छ। मूल जरा नेपाल पनि छ। उनी क्यामेरामै बोल्छन्। छायाँमा बसेर अरूलाई उज्यालोमा ल्याउने मान्छे हुन्।
हिमाल हेर्दै गुँरासको फेदमा टेन्ट क्याम्पिङ
विष्णुकान्त घिमिरे। चिसो तर शान्त र मनोरम ठाउँ । यस्तो वातावरण भएको ठाउँमा क्याम्पिङ गर्नुको मज्ज…
नुनजस्तै बिलाउनु भयो : रसिक दाइ
जीवन नुनजस्तै बिल्दै जाँदैछ भन्ने आत्मबोध गर्ने गायक रसिकले जीवन र संघर्षका थुप्रै गीतहरू गाएका छन् भने देशभक्तिपूर्ण दर्जनौं गीतहरू रचना, संगीत र गायन गरेका छन्।
भाग्य होइन, श्रमले बनेका भाग्यशाली
जीवनका विसंगति र विकृति एवं राजनीतिक रूपमा देखिएको बेथितिप्रति कडा प्रहार पनि भाग्यशाली अधिकारीका कविताका विषय बनेको देखिन्छ। कतिपय कवितामा भने व्यक्तिगत जीवनका अनुभूतिहरू प्रस्तुत छन्।
यो नृत्यमा वर्षा
म असल मानिसलाई बाहेक
चिन्दिनँ यस बेला कसैलाई
मैले भगवान् भेटिसकें
अब टुरमा छ…
बक्ररेखामा बाँचेका साहित्य शिल्पी
उनी हाकाहाकी भन्थे, ‘मैले पत्रकारितालाई भन्दा साहित्यलाई जहिले पनि आफ्नो क्षेत्र ठानें, त्यसको मूल कारण के हो भने साहित्यले मलाई जति सन्तुष्टि दिन्थ्यो, पत्रकारिताले दिन सकेन। त्यसैले म साहित्य नै मेरो मुख्य क्षेत्र हो।’
राजनीति, राष्ट्रियता र विकासका ‘ट्र्याङ्गुलेसन’
अन्ततः, केपी शर्मा ओली भोलिका दिनमा पनि नेपालको राजनीतिक इतिहासमा सधैं विकास, स्थायित्व, योजनाबद्ध सोच र दूरदृष्टियुक्त नेतृत्वको प्रतीकका रूपमा सम्झिइनेछन्।